คนไทยเข้าจีนได้กี่วัน โดยไม่ต้องขอวีซ่า

คนไทยเข้าจีนเพื่อท่องเที่ยวได้โดยไม่ต้องขอวีซ่า และเรื่องนี้มั่นคงกว่าที่หลายคนคิด — มันไม่ใช่ มาตรการชั่วคราวที่ต้องคอยลุ้นว่าจะต่ออายุหรือไม่

สิทธิ์ของคนไทยตั้งอยู่บนอะไร

ตรงนี้คือจุดที่บทความส่วนใหญ่บนอินเทอร์เน็ตไทยสับสน และความสับสนนั้นมีราคา

จีนให้สิทธิ์เข้าประเทศโดยไม่ต้องขอวีซ่าอยู่ สองแบบที่ไม่เหมือนกันเลย แบบแรกคือมาตรการ ฝ่ายเดียวของจีน — จีนประกาศเอง ให้กับบางประเทศ มีวันสิ้นสุด และต้องประกาศต่ออายุเป็นรอบ ๆ หลายชาติในยุโรปอยู่ในกลุ่มนี้ และนั่นคือที่มาของพาดหัวแนว “ใช้ได้ถึงสิ้นปี”

แบบที่สองคือ ความตกลงระหว่างสองประเทศ ซึ่งทั้งสองฝ่ายให้สิทธิ์แก่กัน ไม่มีวันหมดอายุ เขียนไว้ และไม่ต้องรอประกาศต่ออายุ คนไทยอยู่ในกลุ่มนี้

ผลในทางปฏิบัติสำหรับคุณ: คำแนะนำแนว “รีบไปก่อนหมดเขต” ที่เห็นตามบทความไม่ได้เขียนถึงคนไทย มันเขียนถึงชาติที่อยู่ในกลุ่มแรก ไม่ต้องรีบเพราะกลัวสิทธิ์หาย แต่ยังต้องนับวันให้ถูก — หัวข้อถัดไป

เพดานมีสองตัว ไม่ใช่ตัวเดียว

คนที่ไปจีนครั้งเดียวไม่ต้องสนใจหัวข้อนี้เลย คนที่ไปสองรอบในครึ่งปีเดียวกันต้องอ่าน

มีตัวเลขสองตัวและมันทำงานคนละแบบ: จำนวนวันที่อยู่ได้ต่อการเข้าหนึ่งครั้ง กับ จำนวนวัน รวมที่อยู่ได้ภายในช่วงเวลาที่กำหนด ตัวแรกรีเซ็ตทุกครั้งที่คุณเข้าใหม่ ตัวที่สองไม่รีเซ็ต — มันนับสะสมย้อนหลัง

สถานการณ์ที่คนพลาด: ไปเที่ยวยาวรอบหนึ่ง กลับมา แล้วอีกไม่กี่เดือนได้งานหรือได้ทริปที่จีนอีก รอบสอง ถ้ารอบแรกกินโควตาสะสมไปมาก รอบสองจะสั้นกว่าที่ตัวเลข “ต่อครั้ง” ทำให้เข้าใจ

ตัวเลขทั้งสองอยู่ในบล็อกด้านบนของหน้านี้ ซึ่งมีวันที่ตรวจสอบกำกับไว้ด้วย

สำหรับทริปห้าวัน เพดานนี้ไม่เกี่ยวกับคุณเลย

พูดให้ชัดเพื่อไม่ให้หัวข้อข้างบนทำให้กังวลเกินเหตุ: ทริปเที่ยวปักกิ่งทั่วไปสั้นกว่าเพดานต่อครั้ง หลายเท่า คุณจะไม่เฉียดมันด้วยซ้ำ

หัวข้อนั้นเขียนไว้สำหรับคนสองกลุ่มเท่านั้น — คนที่ไปจีนด้วยเรื่องงานเป็นระยะ ๆ และคนที่วางแผน เที่ยวยาวแบบข้ามหลายเมือง ถ้าคุณไม่ใช่สองกลุ่มนี้ ข้ามไปได้เลย

เช็กพาสปอร์ตก่อน ไม่ใช่เช็กวีซ่า

เมื่อไม่ต้องขอวีซ่า สิ่งที่เหลือให้ตรวจก่อนเดินทางคือตัวเล่มเอง อายุที่เหลือของพาสปอร์ตเป็น เงื่อนไขที่แยกจากเรื่องวีซ่าโดยสิ้นเชิง และเป็นเหตุผลที่คนถูกปฏิเสธที่เคาน์เตอร์เช็กอินบ่อยกว่า เรื่องวีซ่ามาก — เพราะเรื่องวีซ่าเขาเช็กมาแล้ว ส่วนเรื่องอายุเล่มมักไม่ได้เช็ก

เปิดดูวันหมดอายุในเล่มตั้งแต่ตอนจองตั๋วเครื่องบิน ไม่ใช่ตอนแพ็กกระเป๋า ถ้าเหลือน้อย การทำเล่มใหม่ใช้เวลาและกระทบการจองตั๋วเข้าด่านด้วย เพราะตั๋วผูกกับเลขพาสปอร์ตที่คุณจะพกไปจริง

เมื่อไหร่ที่ยังต้องขอวีซ่า

สิทธิ์นี้ครอบคลุมการท่องเที่ยว เยี่ยมญาติ และธุรกิจระยะสั้น ไม่ครอบคลุม การไปพำนักถาวร ทำงาน เรียน และงานสื่อมวลชน สี่กรณีนั้นยังต้องขอวีซ่าตามประเภทของตัวเอง

เส้นแบ่งที่คนไทยเจอบ่อยที่สุดคือเรื่องเรียน คอร์สภาษาสั้น ๆ กับการไปเรียนเป็นหลักสูตรอยู่คนละ ฝั่งของเส้นนี้ ถ้าไม่แน่ใจว่าทริปของคุณอยู่ฝั่งไหน ให้ถามสถานทูตก่อน ไม่ใช่ถามฟอรัม

บัตร ตม. ดิจิทัล เป็นคนละเรื่องกับวีซ่า

หลายคนเจอคำว่า “ใบ ตม.” หรือ “Arrival Card” แล้วคิดว่าเป็นวีซ่าอีกแบบ ไม่ใช่ — เป็นการ กรอกข้อมูลผู้เดินทาง ไม่ใช่การขออนุญาตเข้าประเทศ และไม่มีใครพิจารณาอนุมัติคุณจากมัน

ขอบเขต วันที่เริ่มบังคับใช้ และแหล่งอ้างอิงอยู่ในบล็อกด้านบนของหน้านี้แล้ว สิ่งที่บล็อกนั้น ไม่ได้บอกคือจังหวะ: มันเป็น ขั้นตอนแยกที่ทำก่อนเดินทาง ไม่ใช่สิ่งที่กรอกบนเครื่องบินเหมือน ใบ ตม. กระดาษสมัยก่อน เพราะฉะนั้นไม่มีเวลารออนุมัติที่ต้องเผื่อ แต่ก็ไม่มีใครทำแทนคุณด้วย

คนที่ตกใจที่สนามบินส่วนใหญ่ไม่ได้ตกใจเรื่องวีซ่า แต่ตกใจเพราะเพิ่งรู้ว่ามีขั้นตอนนี้อยู่

เทียบกับประเทศเพื่อนบ้าน

ถ้าคุณเดินทางกับคนถือพาสปอร์ตประเทศอื่น เงื่อนไขของเขาอาจไม่เหมือนของคุณ และความต่างนั้น ใหญ่กว่าที่คนคาด — บางสัญชาติในภูมิภาคเดียวกันยังต้องขอวีซ่าท่องเที่ยวตามปกติ

ไปต่อตรงไหน

• วีซ่าเรียบร้อยแล้ว เหลือเรื่องตั๋วเข้าด่าน → จองตั๋วกำแพงเมืองจีน
• เรื่องที่ต้องตั้งค่าก่อนบิน → ไปเที่ยวจีน จ่ายเงินยังไง
• ยังไม่ได้เลือกว่าจะไปด่านไหน → ด่านของกำแพงเมืองจีน